ครีบระบายความร้อนเครื่องลดความชื้น

การแลกเปลี่ยนความร้อนและความชื้นของเครื่องทำความเย็นอากาศนั้นเกิดขึ้นภายใต้อิทธิพลของความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างอากาศหลักและอากาศในชั้นขอบเขตซึ่งสัมผัสใกล้ชิดกับพื้นผิวด้านนอกของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนและความแตกต่างของความดันบางส่วนของไอน้ำ สามารถดำเนินการบำบัดอากาศได้สองประเภท: เมื่ออุณหภูมิอากาศในชั้นขอบเขตต่ำกว่าอุณหภูมิจุดน้ำค้างของอากาศหลัก กระบวนการทำความเย็นด้วยการลดความชื้นหรือกระบวนการทำความเย็นแบบเปียก (สภาวะเปียก) จะเกิดขึ้น เมื่ออุณหภูมิอากาศในชั้นขอบเขตต่ำกว่าอุณหภูมิอากาศหลัก อย่างไรก็ตาม กระบวนการทำความเย็นแบบไอโซเทอร์มอล (สภาวะแห้ง) จะเกิดขึ้นเมื่ออุณหภูมิสูงกว่าจุดน้ำค้าง
ในระหว่างกระบวนการลดความชื้นและทำความเย็น ไม่เพียงแต่จะมีความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างอากาศในชั้นขอบเขตและอากาศหลักเท่านั้น แต่ยังมีความแตกต่างของความดันบางส่วนของไอน้ำด้วย ดังนั้น ไม่เพียงแต่การแลกเปลี่ยนความร้อนที่รู้สึกได้เท่านั้น แต่ยังรวมถึงการแลกเปลี่ยนความร้อนแฝงที่เกิดขึ้นพร้อมกับการแลกเปลี่ยนแบบเปียกที่ส่งผ่านพื้นผิวของตัวแลกเปลี่ยนความร้อนด้วย จะเห็นได้ว่าในสภาวะเปียก เครื่องทำความเย็นอากาศจะมีความสามารถในการแลกเปลี่ยนความร้อนที่มากกว่าในสภาวะแห้ง หรือเครื่องทำความเย็นอากาศแบบเดียวกันจะมีอุณหภูมิหลอดอากาศแห้งและอุณหภูมิน้ำเท่ากัน ยิ่งอุณหภูมิหลอดอากาศเปียกสูงขึ้น ความสามารถในการทำความเย็นและลดความชื้นของเครื่องทำความเย็นอากาศก็จะมากขึ้น